Porównaj, jak trzy typy pomp wytwarzają ciśnienie, tłoczą ciecz i odpowiadają różnym wymaganiom wydajności i ciśnienia.
Pompa wielostopniowa ma kilka wirników hydraulicznych szeregowo na jednym wale. Każdy stopień dodaje część ciśnienia. Większa wysokość podnoszenia wymaga więcej stopni, dłuższego wirnika i większej liczby małych szczelin. Przy bardzo małej wydajności pompa pracuje daleko od optymalnego punktu, z większą recyrkulacją, nagrzewaniem i drganiami.
Pompa nurnikowa wytwarza ciśnienie ruchem posuwisto-zwrotnym. Zawory ssawne i tłoczne otwierają się i zamykają przy każdym skoku, więc ciecz wypływa pulsacyjnie. Nurniki, uszczelnienia dławnicowe i zawory wymagają regularnej wymiany.
Pompa z rurką Pitota ma jeden stopień. Wirnik obraca ciecz. Nieruchoma rurka odbiorcza (pickup tube) jest skierowana ku ruchowi cieczy i zamienia jej prędkość w ciśnienie. Jeden stopień zapewnia pełną wysokość podnoszenia, do 1 050 m (3 445 ft) w zakresie standardowym. Tłoczenie jest ciągłe, bez zaworów i nurników na drodze cieczy. Uszczelnienie mechaniczne znajduje się przy wlocie niskociśnieniowym. Pompa tłoczy też ciecze zawierające nieco gazu lub cząstki stałe.
Obok siebie: jeden stopień zamiast wielu, ciągłe tłoczenie bez pulsacji i stabilna praca przy małej wydajności. Główne części zużywalne to rurka odbiorcza, wirnik, uszczelnienie mechaniczne i łożyska.
Na stacji wody z pola gazowego PetroChina pompa EHIK zastąpiła pompę wielostopniową. Silnik zmieniono z 90 kW na 45 kW (ze 121 na 60 hp). Przy tej samej objętości wody zużycie prądu było o 39,5% niższe.
Powyżej około 70–100 m³/h (308–440 US gpm) zwykle lepiej sprawdza się pompa wielostopniowa. Do wyższych ciśnień lub dokładnego dozowania wybierz pompę nurnikową albo dozującą.
